'Bida un tempo na Boegoeroei': de memoires van Vivienne Frank sr.
ORANJESTAD – De bekende auteur heeft een nieuwe, boeiende publicatie uitgebracht met de titel ‘Bida un tempo na Boegoeroei’ ('Het leven ooit in Boegoeroei'), met als ondertitel ‘Recuerdonan di un Era Perdi’ ('Herinneringen aan een verloren tijdperk').
Dhr. Frank sr. is ook de auteur van het bekende werk ‘Aruba en een keuze uit haar toponiemen’, een gids met uitleg over de oorsprong van de namen van bijna 300 plaatsen op Aruba.
Dit boek omvat de memoires van Vivienne Frank sr., voormalig directeur van de Dienst Landmeetkunde en Vastgoedregistratie (DLV). Het beschrijft zijn jeugd in de vroege jaren 30 in Boegoeroei tot 1945, het jaar waarin het gezin na het einde van de Tweede Wereldoorlog naar Playa verhuisde.
Het is een indrukwekkende verzameling van alledaagse gebeurtenissen uit het leven in Boegoeroei, in een tijd dat de buurt nog voornamelijk bestond uit kokosplantages en verspreid liggende eengezinswoningen. Zoals de ondertitel al aangeeft, gaat het over een tijdperk dat nooit meer terugkomt. Het is zoals het bekende Afrikaanse spreekwoord zegt: "Wanneer een oude man sterft, verbrandt er een bibliotheek". Het hoofddoel van dit werk is dan ook om een getrouwe echo te geven van hoe het leven in Boegoeroei — en Aruba in het algemeen — er bijna 100 jaar geleden uitzag.
Hoe was de buurt Boegoeroei vroeger georganiseerd? Als je ziek werd in een tijd zonder dokters of antibiotica, wie hielp je dan en hoe? Hoe zag het religieuze leven eruit? Hoe werd Kerstmis gevierd? En hoe was je relatie met de kerk en de pastoor in een katholieke gemeenschap als je zelf protestants was? Hoe verliep een begrafenis? Wat hield naar school gaan in die tijd in? Hoe verliepen de oorlogsjaren? Hoe kwam men aan voedsel en hoe waren families met elkaar verbonden? Weet u wat Kalmeki is? Of hoe het was om te jagen? Wat schuilt er achter de sinistere gebeurtenissen in de cunucu (plantage) van Mata Cuater? Hoe zag het leven van een padvinder er toen uit? Wat hield het harde werk in de aloë teelt in, hoe was de visserij daarmee verweven en wat betekende de viering van Koninginnedag in Boegoeroei?
Deze en nog veel meer vragen worden beantwoord in de persoonlijke herinneringen van de heer Vivienne Frank sr. ‘Bida un tempo na Boegoeroei’ is een echte eyeopener voor de jongere generaties over een tijdperk zonder wifi, internet of WhatsApp — een tijd waarin 'sociale media' nog bestonden uit het nieuws dat buren elkaar toefluisterden voor het slapengaan. Een tijd van naar bed gaan met de kippen en 's ochtends wakker worden met de hanen. Een tijdperk dat nooit meer terugkeert.